Schaatsen: Rond De Wiedentocht

Op dinsdag 21 december jl. werd bekendgemaakt dat de Rond De Wiedentocht de volgende dag verreden zou worden. Ik aarzelde geen moment en nam de ochtend van 22 december vrij. De Rond De Wiedentocht is een schaatstocht over 15 of 40 kilometer die over de Beulaker- en Belterwiede voert, deze editie zou echter worden ingekort tot 30 kilometer, naar ik vermoed omdat het ijs niet overal sterk genoeg was. Starten kon in Sint Jansklooster, Belt-Schultsloot of Blauwe Hand. Net als in januari 2009 zou ik afreizen naar Sint Jansklooster.

Vanaf 9:00 uur ’s morgens kon er worden gestart en om de drukte voor de zijn wilde ik dat ook doen. Na me ingeschreven te hebben in Sint Jansklooster zelf, vertrok ik naar de startplaats bij het gebouw van Natuurmonumenten, alwaar bleek dat ik me daar ook had kunnen inschrijven. Snel de schaatsen, die ik daags tevoren nog in allerijl had laten slijpen, onder en rond 9:15 uur reed ik weg.

Sinds de vorige Rond De Wiedentocht die ik begin 2009 had gereden – de editie van februari jl. had ik aan me voorbij laten gaan omdat alleen de 15 km verreden werd – had ik niet of nauwelijks meer op schaatsen gestaan, maar na een paar minuten rustig aan doen had ik het gevoel wel weer te pakken en kon de pret echt beginnen. Ik had mijn Garmin horloge omgedaan om tijd en afstand een beetje in de gaten te kunnen houden en achteraf te kunnen zien hoe de route nu precies was geweest. Het ijs was erg goed, de stukken voor de wind en tussen de beschutting van rietkragen en dergelijke gingen erg gemakkelijk, de snelheid liep soms zelfs op tot 25-27 km/u. Tegen de wind in was het moeilijker, dan daalde de snelheid tot soms maar 15 km/u. Ook het stempelen en het klûnen op sommige plaatsen zorgde voor vertraging.

In actie tijdens de Rond de Wiedentocht

In actie tijdens de Rond de Wiedentocht.

Het schaatsen op natuurijs is een schitterende ervaring. Het geroffel onder de ijzers, één zijn met de natuur om je heen, onbetaalbaar. Ik genoot enorm van de tocht en tegen het einde kon ik leuk opschaatsen met twee andere rijders. Voor de wind reed ik voorop en tegen de wind in voerde meestal één van de anderen het groepje aan. Na een tijdje kreeg ik de toren van Sint Jansklooster weer in zicht. De teller van mijn Garmin stond niet veel later op 30 km, maar ik was er toch echt nog niet! Al had ik me wel op die 30 km ingesteld, ik had me behoorlijk ingehouden dus die – naar later bleek – ruim 5 km extra konden er ook nog wel bij. Ongeveer twee uur nadat ik vertrokken was, kwam ik weer bij het gebouwtje van Natuurmonumenten aan.

Routekaartje, stempelkaart en herinneringsmedaille

Het 'bewijs': routekaartje, stempelkaart en herinneringsmedaille.

Waarschijnlijk was deze tocht mijn enige natuurijs ervaring deze winter, dus ik heb er zoveel mogelijk van genoten. Mooi weer – op die gemene wind na – en goed ijs, een prachtige omgeving met natuurschoon, een betere manier om te schaatsen bestaat niet.

Dit bericht is geplaatst in Schaatsen en getagd, , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *